twelve of 2012

kung naging masaklap at masakit man sa bangs ang 2011 ni mots, nakabawi naman ako ng 2012.

1. manhattan graphics tablet (promote!)

first time kong gumamit ng tablet. at sobrang laki ng iginanda ng mga artworks ko ngayong taon. kung nagsisimula kang magdrawing gamit ang photoshop ngayong taon, naku, pag-ipunan mo 'tong graphics tablet. sulit-na sulit!

p.s. mas mura 'to sa bamboo pen tablet pero nagfu-function siya nang halos katulad. kunti lang sa tablet ang may "tilt"

2. comics

last year pa ko nagsimulang seryosohin 'tong pag ko-comics pero dahil nga nagka-tablet ako, mas ginanahan na kong magdrawing ngayon. dati kasi, pencil+scan+photoshop and peg ko. ngayon, deretcho photoshop na. hong soyo soyo!

3. gif

ngayon ko lang natuklasan ang pag gi-gif sa photoshop. dati kasi gumagamit pa ko ng ibang program para gumawa. meron naman pala dito :) at utang ko 'to kay ..

4. citybuoy/project red and blue

dahil sa na-unsyami naming collaboration kaya kung anu-anong natutunan ko sa photoshop. tamang pagkulay, paggawa ng gif at pag-transfer ng photo mula picasaweb (kaya hindi na masyadong "pixelated") kaya mas maganda na yung quality. sana ngayong taon, matuloy na tong collab namin. pero kung hindi man, atleast marami akong natutunan :) salamat sitti este city! mwatsup!

5. poetry ek!

kung last year eh puro kapekpekan ang mga ginagawa ko sa poetry tag, mas puro kapekpekan na ngayon haha tamang umiibig lang! parang si popoy na naka-move on. ansabe ng one more chance? boom! ehem, 

6. project manila papaer 2

imbis na lapis, graphics tablet yung ginamit ko dito.sabi ni raffy (kasama ko sa unang project), mas gusto raw niya yung lapis. sakin, ok 'to. baka ngayong  taon. gumawa kami ng bagong batch ng project manila paper :))

7. books

nahuhumaling akong magbasa ngayong taon. nasimulan ni Kazuo Ishiguro nung January at matatapos kay George R.R. Martin ngayong december. kaya kung medyo nagtatagal akong magpost. hindi dahil nahhumaling ako sa porn kundi nababaliw na ako sa game of thrones. bumili pa ko ng mga vinyl figures. hondondo-dondo nila!

8. shotogrpahy

kung pagdodrawing ang first love ko. kabit ko naman ang pagkuha ng pictures.pero dahil mahirap lang ako, point and shoot and pixlr lang ang gamit ko. sana ngayong taon, magka DSLR na ako. #asa

9. tumblr /deviantart

pamparami ng views. lol. nakakatamad palang mag-upload sa deviantart at wala akong career masyado sa tumblr. hahah kaya nagdecide akong mag TTH na lang araw-araw. charot

10. bagong building

last year, nasira yung mga rooms ng schoool, ngayon, balik ganda na ang mga klasrum namin! pak! buti na lang at mag-eeleksyon lol

11. independence

kung alam ko lang na ganito kahirap magsarili (hindi yung bastos), magdadalawang-isip na akong umalis kila mudrax. haha pero kahit na madalas akong gutom, butas ang bulsa at nagbebeta ng laman, masya paring maging independent. unlimited porn time, unlimited coffee at unlimited gastos. buti na lang at mabait si landlord na kamuka pala ni ely buendia.

12. 2 years in blogging

oha! at utang ko to sa inyong walang sawang bumalik sa blog ko kahit tamad akong mag blog-hop. patawad! busy ang guro (tamad ang guro). pero sobrang natutuwa ako sa mga comments na iniiwan niyo. salamat nang marami! :)) kita-kita sa susunod na taon! halavya

*parang napreysyur naman ako na 13 na ang kailangan kong ma-achieve next year! haha :D

artsy fartsy motsy

first time ko sa  fête de la musique. sinama ko nila debbie at nyl. akala ko kung ano. pumayag naman ako agad-agad. kaladkarin much?  sumakit ang bangs ko nang bongga-bongga kasi sa experimental kami nagpunta eh britney/westlife baby ako. from pop to experimental? napaka-anti-nicki minaj nitong event na to. haha shit na malagkwet.  lol. pero sa kabuuan (huwow), naenjoy ko naman. kakaiba yung experience. artist artist lang ang peg namin. yng nga lang, kami lang ata ang hindi naka-black. tapos, nung nag check ako sa net, nasa experimental pala si kooky tuason ng romancing venus. bakit di ko siya nakita? siguro nasa trance ako ng mga oras na yun. charot. sayang. 

distansiya

shrek cap! weeee

blackout poetry

Unang Ulan ng Mayo

Ellen Sicat

(nagkamit ng Palanca grand prize sa nobela, 2005)

alimuom

tanging
ulan ang naulinigan
patuloy na bumuhos
sa simula,
sa hagupit ng walang katapusang
tag-araw

dali-dali
ang labis na kirot
ang luha'y pinatutuyo

sa maruming ulan ng mayo,
umano ay

mapapawi

---

ang unang pagtatangka ko sa blackout poetry na nagaya ko kay LJ at citybuoy

abante

paano ka makararating

kung hindi ka naman umaalis?

ang abante ay pagsulong

paliwanag ko sayo isang

gabing lango tayo

pareho sa kape. 

malabo sayo ang ganitong tagalog.

ito ay pag-usad

mula sa dating kinatatayuan.

maaring paglimot sa

alaala

pikit matang pagpadyak pausad

pasulong.

ito'y pag-iwan ng bagahe

pageempake

paghila

pagkaray

sa mga paang nakapako sa lupa

hindi na maiusad.

ang abante minsan ay pag-alis

ngunit

wala namang umaalis, sagot mo

dahil wala namang 

nananatili.

eleven of 2011

1. Project Manila Paper (with Raffy Parcon)

eto na siguro ang pinaka succesful post ko so far (so far daw oh). ang project manila hemp kasama ang mga dating kasama sa dyaryo at mga bagong kaibigan. ito ay ang kakaibang pagtingin sa maynila inspired ng pen vs. camera ni ben heine. umabot ng sang malmal ang pageviews ko galing sa iba't ibang referring sites. bongga lang diba?

2. Teacher's Twet 3D

kasalukuyang akong nagpapakapekpek ng mga panahong ito kaya para maiwasan ang pagkitil sa sariling buhay, naisip kong gumawa ng teacher's pwet sa clay. sabi ko nga, bongga sana kung Polymer para mas mapreserve ang beauty ko sa clay kaso wala pa kong resources. next time!

3. Pedring

kasgsagan ng pagkabigo ko sa buhay pag-ibig nang nasalanta ng bagyong pedring ang bulacan. oha. spell timing? nasira ang forms, ang classrooms, ang books, ang bangs ko. buti na lang at mabilis ang tulong. tinatayo na ngayon ang mga bagong building ng aming iskul. yey!!!!! bagong taon, bagong classroom.

4. emo emo emo (pinag-isipan ko yang title na yan ah)

kailangan pa bang i-explain? lol.  kahapon, habang nagbaback-read, napansin kong sa phase (kung maka-phase naman oh) na to ng pagba-blog ko pinaka maganda ang mga drawings ko. pinaka-favorite ko parin yung mga artworks ko sa puntong 'to. love love love

5. Water Corol

inspired by may ann licudine, binuksan ko ulit ang natutuyong mga water color sa bahay at nagpaint nang nagpaint! at nagustuhan ni mall! yeeee :)

6. bloggers/ friends/ blogger friends (huwat?)

nagsimula ang lahat sa pang-uuto (charot lang), sa pagpapasalamat hanggang sa nauwi sa pa-contest at kung anik-anik pa. marami-rami na rin akong bloggers na nagawan ng drawings. yung iba friends ko na (assuming ako) haha. next next year, malay mo ikaw naman!

7. Isang taon

isang taon na kong barrio teacher na sumasakay sa bangka para pumasok at isang taon na rin akong pakalat-kalat sa blogsphere. enjoy naman ako sa pagsakay ng bangka habang kumakanta ng just around the riverbend ni pocahontas at pagkulimbat samu't saring seafood. kung wala naman ako sa bay school, wala tayong kwentong faye, aldo, monmon at dugong divah? 

nag-isang taon na rin ang aking  blog! naalala ko kung paano nagsimula ang blog na to hanggang sa nagkaroon ng mga followers at dumamii ang pageviews at na-nominate sa mga award award. salamat! maraming salamuch! tengkyow!

8. komiks

at ang maglulunsad sakin sa stardom- ang aking mga comics! charuuut. andami kwentong dapat i-comics pero nauunahan ako ng katamaran. minsan ng LP, minsan ng grades. pero minsan naman, nakakalimutan kong guro pala ako at inuuna ko pa ang pagba-blog. haha ngayong 20112, balak kong ilipat sa comics ang mga kentong grade 1 ko dati :)) sana sana, sipagin ako.

9. header galore

ito na siguro ang katunayan na mas inuna ko talaga ang pagiging blogger kesa sa pagiging guro. ang maya't mayang pagpapalit ng header. sa kasalukuyan, wala akong header. salamat sa dynamic views ng blogger.

10. if it is a poem at all

wala lang. di mahalaga. mga tula pagkatapos ng sex.

11. old artworks

bakit ako nagpopost ng old artworks?
1. wala akong comics sa araw na yun
2. gusto kong magyabang. bwahahahah
3. gusto ko lang may 3. bitin pag even.
----

ps. huwag mag-expect ng kakaiba sa 2012. malamang ganito lang din yun haha :) heypi new year!!!!!

tugon sa paglisan (ang sayaw ng dalawang kaliwang paa)

ipinabasa sakin ni pareng fred ang isang tula galing sa pelikulang ang sayaw ng dalawang kaliwang paa na iniyakan niya ng mag-isa sa sinehan. napaka-ganda. sabi ko sa kanya, parang gusto kong sumulat ulit.pero bago ang lahat, pinagkatuwaan niya kong sabihin ang

urban,rural, fervor, juror, water, aries

wala raw akong letter "r" pag nagsasalita. nagiging "w" shet na malagkit. sa 24 na taon kong nabubuhay, ngayon ko lang napatunayan na wala nga yata akong letter "awr"

so pagkatapos ng mahabang kwento, eto na yung sinulat kong tula na ispired ng Paglisan ni joi barrios (sa pelikulang:ang sayaw ng dalawang kaliwang paa.

awwr.


------
tugon sa paglisan
para kina j at n

"nais kong malaman,

kung buong-buo parin ako

sa iyong paglisan"

-joi barrios

hindi lang tadyang

ang hinugot mo 

sa

akin noong araw na iyon.

hindi lang bahagi ng pisikal

na katawan ang nawala

hindi lng puso

hindi lang kamay,

sikmura, mata
mga bisig na ayaw kumawala.
mga kukong kumalawit na
sa matinding pagkakakapit

dahil

kasama ng iyong pag-eempake

ang aking diwa,

isinilid mo sa iyong maleta

ang bawat impid

kong pag-hinga.

isinama mo
pati
sa iyong bagahe

pati ang aking kaluluwa. 

masusi mo pa itong ibinilot

pinaikot sa iyong mga palad.

nabatid ko, hindi lamang tadyang ang nawala.

ang hinugot mo
sa iyong pagkawala.

bagkus kasama ang malaking bahagi ng

aking kabuuan ang iyong tangay-tangay

karay-karay
papalayo

sa

mga paa kong nanantiling nakatapak

sa lugar na iyong 

pinag-iwanan.

walang panahon

isang araw, magigigsing akong wala nang nararamdaman. hindi na galit. hindi lungkot. hindi ang pakiramdam na pulang-pula ang paligid, kulay rosas ang langit, amoy tsokolate ang hangin. hindi na. kung maganda man yun para sa'yo o hindi, hindi ko alam. gaya ng madalas kong sabihin noon, tuwing tatanungin mo ako ng mga nauna sa 'yo. sasagot ako ng "ayokong pag-usapan" dahil wala na. wala nang dahilan para muling ungkatin pa ang sugat na matagal ko nang dinilaan mag-isa.

nasabi ko na lahat. nakain ko na ang isinuka ko. tinanggalan ko na ng yabang ang sarili ko. paulit-ulit. isang araw, magigising akong parang nagising sa matagal na pagkakalulong sa solvent.

pero sa ngayon, hayaan mong dumaan muna ako sa natural na proseso nang paglalagay ng itim na manicure. eyeliner, bangs, pakikinig sa The Script, pagpopokpok, paggawa ng tula, pagpasok sa trabaho ng naka tsinelas.sobrang distracted, nakalimutan ko nang magsapatos.ang natural na proseso ng panunuod ng one more chance at pagpapatugtog ng the man who can't be moved. leche. hayaan mo ring mabawasan ang ganda ko ng 10%. hanggang dun lang. sige, isama mo na ang maya't mayang pagkakatulala. "para kang zombie" sabi ng co-teacher kong walang boobs.

hayaan mong lumipad ang isip ko.

sabi nga ng isang kaibigan "alam mo dapat kung kailan ka hihinto". putangina naman oh. hindi ko alam. alam mo namang magulo pa ako sa pubic hair. wala pang panahon. hindi pa ako nakaka-alis sa lugar na pinag-wanan mo. feel na feel ko paring sabihing "ako na lang, ako na lang ulit" shet na malagket.

at pag dumating ang panahon na yun, sasabihin ko sa sarili ko ang madalas kong sabihin sa mga estudyante kong bumabagsak sa test, "bawi ka na lang sa susunod"

at itaga mo sa bato, babalik ako nang makisig na makisig.mas maganda ng 100%. maglalaway ka. charot.

----


walang halong ampalaya, salamat sa mga alaala

sa wagas na wagas mong pagtawa nang unang beses kong tinanong sayo kung may bedroom voice ba ako; pag sisimulan ko ang kwento ng "alam mo ba?" sasagot ka na parang bata "hindi pa po"; pag pinipilit mo kong patulugin kapag alas onse na- maaga pa ang pasok bukas. ngayon ko lang sasabihin to- alas nwebe ang natural na tulog ko. mas gusto ko lang talagang nagpupuyat kasama ka. sabi mo, "huwag mo kong  sisishin kung zombie ka sa klase."

pag tinatawagan kita ng umaga at pupungas-pungas ka pa.alam ko pinipilit mo lang sumagot. salamat sa pagtityaga. sa pagsagot mo sa tawag ko 'pag lunch,lagi kitang pinapapagalitan. hindi ka na naman nagdala ng pagkain kila lola. at kapag alas singko na, alam mong nasa bahay na dapat ako- nag-alala ka nang maghapon akong hindi nagparamdam "tumutula po ako nun." kapag madalas kitang biruin na sagot mo ang macaroni salad pag natalo ka sa pustahan. alam na alam mo pag pagod ako, malungkot, masungit.pag kailangan ko ng spaghetti. "hindi ako sanay pag masungit ka", sinabi mo noon.

pag pinapabangon mo ko sa kama

"bumbay, tuturuan mo pang mag-english si monmon"
"ang flashdrive ni dora, baka kalimutan mo"
"ang payong, ang kapote, mag lotion ka para di ka umitim."

 pag tinatawag mo ko sa apelido mo. ang landi landi ko.

sa matataba mong pata, sa ngiti mong metallic na metallic, sa malaki mong ilong, sa nalalaglag mong dandruff. pati na rin sa hindi na natuloy na pagluluto natin ng ginisang sardinas. pag nakanguso ka. tuwing pinagyayabang mo kung gaano nakakasilaw ang kaputian mo. pag nilulukot mo ang muka mo. ang ngiti mo sa pagitan ng mga halik.

pag niyayakap mo ko nang sooobrang higpit. para tayong bata minsan.salamat sa pagkanta mo ng twinkle twinkle little star pag naglalambing akong kumanta ka.

patawad sa mga tanong mong hindi ko nabigyan ng malinaw na sagot. kung naramdaman mo mang tinutulak kita papalayo.

at kung binago man tayo ng mga nararamdaman natin, maging maluwag sanang tanggapin mo na hindi ako kailanman nagsisisi. hinayaan ko tong mangyari dahil gusto ko. mas marami tayong magagandang gunita kesa sa hindi. wag mong kakalimutan yun.

kung napagod ka na at sakaling mapagod na rin ako. hayaan na lang natin na maging bahagi ang mga ito ng ating pagkakatuto.




walang halong ampalaya. walang halong poot. walang bahid ng pag-asa.salamat sa mga alaala.

in oblivion

"I guess I made quite a joke
of this trade when i said
i'd no longer write
about you."
-Angelo V. Suarez, This Poem Isn't About You

but then,
each time
i search for words
i find your name
between
creases and folds


you are words
turning into poetry
thoughts
into daydreams,
remembering into
gasping

and each time my
pen traces the lines of this
paper,
the strokes of each letter,
i feel my hand touching
your skin
pale as the moonlight,
the curve of your nose,
the length of your hair

this pen
your fingertips

you are in each line
dancing in each stanza
you are letters forming words,
into phrases
into longing



into

oblivion
i have never

imagined

*kung kailan kailangang-kailangang isubsob ko ang sarili sa trabaho 24/7 saka naman bumagyo at isang linggo ako binuro sa bahay. para ano? mauubos na ang creative juice, nasabi ko na rin lahat ng dapat sabihin. pakshet. pakshet pakshet.

a mindful

Sagot ito ng isang anonymous reader sa tulang a mouthful. magpakilala ka na. ibibigay ko ang puri kong walang bahid-dungis. charot. heheh




bow. kung sino ka man.


-----




 A Mindful


The outline of my name
laid by your tongue
That Thursday drenched in rain
That same day when I nearly
Pinned you with my caress
Inundating the pavements

You shivered at
The touch of my skin.
The smoothness of my palm
Longing, yearning
The reciprocity
For my tight embrace.

Are you afraid?
I asked you.
You said no.

As I breathed the air from your lungs,
You gasped
And closed your eyes,

Carefully and gently,
under the moon’s gaze

You entered my soul,

And spun a tale
Inside my

Mind.

a mouthful 3

someone responded to my a mouthful 2 poem. fuck.ang galing. sana nagpakiklala ka para ma-try natin yung mouthful 4. char. para mabigyan ko ng credit yung gawa mo. ang galing.

*patawad ako na nagbigay ng title ng tula mo. wahahaha ayan, ayan, eto yung gawa ni anonymous

i doubt

i remained
adrift here in your
consciousness
the day these lips
reached the threshold
of understanding.
those lips,
full

since then,
your thoughts of my lips
the touch of pink
the sweet chocolate
that you longed

this taste that you found

lingered

and what is more,

your love,

is having this taste
genuinely special,
the memory of my lips
etched in yours
on would be
cherished and welcomed

truly
worthy
of all

remembering

wala na si ligaya

mula nung sinabi mong "huli na ang lahat para diyan", naimpid na ang dila kong sabihin ang mga gusto kong sabihin. natakot. nawala sa diwa. nagpakasubsob sa trabaho. uminom ng isang baldeng kape. nagpatubo ng bangs, naglagay ng eye liner, nagkulay ng itim sa kuko. nagluksa, nanalo sa gawad urian.

pinilit muling sumulat ng tula pero walang dugong dumadaloy sa utak papunta sa kamay. na-coma. ipinalapa ang aorta sa aso ng kapitbahay. nakinig sa the script. lumamon ng bande-bandehadong kanin. umorder ng ispageting malamig.  nag miscol. tumawag, hindi sumagot. umurong ang dila, naimpid ang boses. nawala ang comfort sa comfort food, sa comfort room, sa comfort zone.naglaho ang sarap sa masturbation. sinigang ang bahagi ng puso sa sampalok, nilagyan ng amapalaya. ang kalahati'y itinago sa ref.

kung kayang ipansiga ang memorya, ikalat sa hangin ang gunita, i-flush ang ala-ala.

naging mas malulungkutin.

___

sa mga nanalo, tatlong linggo pa ang hintayin.

empake

"maliban sa sariling

hindi maiempa-empake"

Empake

Joselito D. Delos Reyes

ganito yata talaga.

gusto mo nang umalis

pero waring ayaw daluyan

ng dugo ang paa.

nasasamid tuwing magpapaalam,

baligtad ang sinasabi sa umiiral.

iisa ang ngiti sa ngiwi,

ang ngiwi sa ngiti.

gusto mong sinsilin

sa tingin,

baunin sa memorya ang lahat

ng kayang bitbitin ng pandama.

ganito nga yata

waring handa na ang lahat

maliban sa sariling

hindi maiempa-empake.

---

makesong-makeso


naalala ko nung pinabasa to sakin ng isang kaibigan sa publikasyon. nakita raw niya sa sunday inquirer magazine noong January 2005. sinulat pa nga niya sa journal ko para magkaroon ako ng sariling kopya. nung isang linggo, habang naghahalungkat ng kung anu-anong papel, nabasa ko ulit 'to. hinahanap sa fb si sir Joselito at humingi ng permiso para ilagay sa blog ko ang tula niya.

sabi nga niya ito na siguro ang pinakamalapit sa pinakamakeso niyang tulang nagdedeliryo noong sinulat.

salamat sir!

*may blog si sir joey: ang s u p e r k a b a d o

a mouthful

i traced your name

with my tongue

That Thursday soaked in rain water.

That same day when you almost

Successfully soffucate with with a kiss.

Damp as the cement road

I trembled at

The hint of your skin.

The whiteness of fingers

Caressing, cascading

I have never been this close. Really.

I wanted to tell you. 

Are you afraid?

You asked me.

I said no.

As you drew the air out of my lungs,

I gasped

I closed my eyes,

And

Slowly. Yes, slowly . like the moon changing its phase,

I

Passed through your lips,

Tongued a poetry

Inside your

mouth

let's kamown

hands

larawan from here

as
i trace
your almost sweaty fingers
the moon
on your fingernails

i realized
it is not mine
anymore

you're an estranged lover
now
a
distant memory
fading into the
deepest part
of
consciousness

you,
whose fingertips
taste like freshly-picked strawberries
whose palms
warmed
my
own
whose touch

soothes
fondles
frolicks
flickers
your digits like digits of sunlight

tonight, my love
as
i trace
your fingers in my sleep
i realized

that these lines
on your hands
-the evidence of my
track

is loneliness
shifting
into a

daydream.

tatlong (nagpapanggap na) tula

nagbabasa ako ng mga lumang journal entries ng makita ko to. tawa ako nang tawa. nung araw pa pala eh may tagalay na ko kahalayan.

sabi ko sa lunes na ko magboblog kaso sinipag akong magpost. tapos na rin naman akong magbura ng mga nilalang sa ibabaw ng lupa.


______
I.
tongue

crossing.
i'm crossing this celestial space.
gasping
grasping
breathing
scorching to the heat of our skin
rubbing against each epidermis.
sweaty
moving to the chant of your

moan.

this flesh.
this penis of mouth
shall pass through
the walls

grasping
gasping
dancing

french kissing.
i'm


coming.

___

II.
bulimic 

kung kayang isuka ang kalungkutan

isusuka ko ito

nang paulit-ulit.

ilalabas sa lalamunan ang matagal ng

piaiikot sa sikmurang

lumbay.

padadaluyin sa lalamunan

palabas

gaya ng pawis

sa palad.

semilya sa 

magdamag

plemang idadahak.

paulit-ulit

paulit-ulit

paulit-ulit

kung kayang isuka ang kalungkutan

malamang

kasama ka na 

ng aking agahan.

___

III.
nap(e)

i could have

resisted it

you,

brushing

the hair on my nape

with your warm

almost sweaty fingertips.

you, moving closer

as i feel

your

breast

on my back.

throbbing.

i hear your heartbeat.

your hands
on my shoulders

defying summer's heat.

but i did not.

instead,

i pretended to be

asleep.

walang basagan ng trip 2

so eto na yung yung 2nd  installment ng kapekpekan ko 4 years ago. graduation nga pala ng kaptid ko nung nagawa ko to. kasalukuyang naghihikaahos ang dyaryo sa kawalan ng pondo. ako naman, naghihikahos ang lovelife. tse!

ang salitang "nape" noon para sakin ay napaka poetic. ngayon, parang nangmamanyak lang.

larawan from here

the morning when i took the longest bath

this morning

when i took the longest
bath
i scrubbed every known skin on
naked body.
my sole.
my fngers.
my nape.


i tried
as much as i could
to wash the littlest mark
you have left on my skin.

i showered
the thoughts that already
became one with me.

your voice on my ears.
your name on my lips.
your cheeks on my palm.

everything that had in contact
with you
i let it all flow down
to
the open drain of


forgetting.


i drowned you
with water and soap
but still i see you wandering  everywhere

you exixt where i exist
you breathe on my lungs
you nap on my skin

this morning when i took the longest bath.

i failed


to take you


off.

walang basagan ng trip

larawan from here

ilalagay daw nila sa literary folio yung tula ko nung college. "Anong tula?" sabi ko. "yung elegy at the morning.." sabi ni EIC na walang boobs. "luma na yun eh". kunwari ayaw ko, pero deep inside natuwa naman ako at isasama nila. (baka kasi may sobrang space pa)

sa luma, di ko na alam kung bakit ko nasulat yung dalawa na to. nakalimutan ko na nga kung para kanino to eh.pero charot lang yun syempre. nung nakuha ko yung kopya. natawa ko sa mga kapekpekan ko. baklang bakla ang pota kung tumula.

bukas na yung isa. tinatamad akong mag-type.

___

elegy

i vowed

that on this day of your absence
i'd never miss a single strand of your
hair
in this melancholic day
drenched by the rain

that i'd never hear
your voice from the
water rushing from
the gutter to the bed of
drowning soil

in the whisper of
the wind
i'd never feel the warmth
of your palm
this day does not possess.

in the eye of this storm
i'll never see yours.
in her sky
i'll never feel your skin
moving in the cadence of tears.

this haze
is not your breath
this wave
is not your finger
this storm
is not your absence.

i vowed

not a single debris
of your memory shall linger
in the havoc of this great

typhoon